Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009

La Maison en Petits Cubes


http://www.sendspace.com/file/k1vc8y

http://www.sendspace.com/file/y04dwi

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009

Όλα ζουν αν τα θυμάσαι

Είχα ξεχάσει. Ναι όντως τις είχα ξεχάσει αυτές τις στιγμές. Πάει καιρός από την τελευτάια φορά που στάθηκα μόνη μέσα στους σωλήνες μου. Να ρέει μια εικόνα απο δώ, να τρέχει μια άλλη ευθεία μπροστά μου. Κι εγώ μες στο αμάξι. Περίμενες να βγώ αλλά εγώ είχα παρασυρθεί από τα ρυάκια. Ισως να φταίει το πλιτς πλατς της βροχής δεν ξέρω. Και νωρίτερα στην εθνική, λίγο πριν βυθιστώ, έφερα τις αναμνήσεις μπροστά μου. Θαρρώ πως θα ζωντάνευαν άλλα το αγγιγμα των χειλιών μου, μαρτύρησε το αντιθετο. Στεγνά. Θα σου ζητούσα να τα μουσκέψεις, να ζωντανέψουν, να ξεκολλήσουν από την άχαρη αυτή θέση τους, μα τέτοιες στιγμές είναι αδυνατο. Θα κρατήσω ανοιχτά τα μάτια, δεν θα λυγίσω για να πλάσω την μορφή σου πίσω απο τα βλέφαρα. Μπορω να προσποιηθώ ότι κάθεσαι διπλα μου, να βγώ από το αμάξι, να τρέξω μες στη βροχή, να ξεκλειδώσω την πόρτα για να μπούμε μέσα, να νιώσω ότι με ακολουθείς -απλά οι σταγόνες που πέφτουν καλύπτουν τον θόρυβο των παπουτσιών σου καθώς τρέχεις ξωπίσω μου.

Maybe it is not too late :)

Wanna find the answers...



Why didn't tell me, the sky is your lover?

Where is the place you promised us?

Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008

11.12.2008

Είναι πολυ θλιβερό να σε κάνουν οι άλλοι να συνειδητοποιείς κάποια πράγματα!

Κι ακόμα πιο θλιβερό όταν τα ζεις.

Τι να σου πω σημερα? Ένα ευχαριστώ? Ποσο λιγο φαντάζει...

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2008

Just me..


..looking forward again

Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2008

Να τι ζητησα..


να ζήσω έναν έρωτα επιγειο..
να με κρατάς αγκαλιά και να πετώ.
να με φιλάς και να τα ξεχνάω όλα.
να μου χαμογελάς και να κοιτάζω μόνο εσένα.
να με καθοδηγείς και να σε ακουλουθώ ακόμα κι αν είναι λάθος.
να κλείνεις τα μάτια σου και να ξέρω ότι πάλι κοιτάς εμένα.

Κυριακή 31 Αυγούστου 2008

Ανασαίνει η πόλη τη μορφή σου..

Κάθε φορά είναι καλύτερη απο την προηγούμενη. Και κάθε τέλος είναι χειρότερο από το προηγούμενο. Δεν θέλω να με βλέπεις βουρκωμένη, μονάχα χαρούμενη. Και κάθε αντίο δυσκολότερο από το προηγούμενο. Χθες κοιμήθηκα αγκαλιά με τη μπλούζα που φορούσες. Σήμερα μάλλον το ίδιο θα κάνω.