Σιχαίνομαι τη μιζέρια μου...
..και χτίσαν σπίτι ψηλά, να βλέπουν τον κόσμο δειλά να αγαπάει, δειλά να πονάει, δειλά να ανασαίνει.
Πέμπτη 7 Μαΐου 2009
Παρασκευή 24 Απριλίου 2009
Δεν καθρεφτίζεται η ψυχή ούτε στη συνουσία...
Kι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω αν δε μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στη ψυχή μου, ο ήχος της φωνής σου που κρατάω μες στο μυαλό μου, ημέρες του Αυγούστου που ανατέλλουν στα όνειρά μου τις λέξεις και τις φράσεις μου πλάθουν και χρωματίζουν σ' όποιο θέμα κι άν περνώ, όποια ιδέα κι αν λέγω.Αυτοπειθαρχία. Οχι στη ζωή λίγο μόνο στις σχέσεις. Προσπαθώ να με πείσω ότι είναι λάθος. Θαυμάζω την εκφραστικότητα άλλων. Εντονες στιγμές δίχως την παρουσία σου, πόνος γλυκός, αλλά πόνος. Πόσα θελω να σου πω. Ποσα έχω αναγκη απο σένα, μα δεν τολμώ να τα ζητησω. κατανοώ.. -νομίζω-. Ετσι είναι σκεφτομαι και μέσα μου θέλω να το ανατρεψω κι ας ξέρω πως δεν μπορώ, ουτε εσύ μπορείς, μονο ένας τρελός θα το πετυχαινε! Κι υστερα ο εγωισμός μου. Με κυριεύει πολλές φορές, ίσως μου βγει και σε καλό δεν ξέρω. Δεν ξερω τι είναι καλυτερο.. Να τα λέω στη Lila ή σε σενα. Φοβαμαι μην με πεις υπερβολική, φαντασμένη, αιθεροβατούσα. Ναι εγώ πατώ στον ουρανο, εσένα σαν κοιτώ. Βαδίζω στον ωκεανό σαν κοιτώ και το ειδωλο σου. Κατακλύζομαι από πάθη αλλά αυτή είναι όλη η μαγεια.. :)
Δεν ξεχνώ..
Παρασκευή 10 Απριλίου 2009
Κυριακή 22 Μαρτίου 2009
Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009
Χρώματα γύρω και αστέρια γλιστράν *
Κάθε φορά που κοιτάζω τη φωτιά
κάτι θυμάμαι από όσα έχεις φέρει
Θαρρεις πως ειμαι δυνατη. Τι ειρωνία. Σε βλέπω και κανω τα χαζά μου και γελάω για να γελας. Σου γράφω -όπως τωρα- και εσυ ζεις στις αναμνήσεις μου. Οχι εσυ, ο άλλος. Ο παλιός. Τιποτα δεν ειναι ιδιο μου λες. Δεν μπορω να το διαψευσω, μια στιγμή, ένα τσαφ κι όλα σκόνη. Ανάθεμα. Φαντάζω δυνατή-ψυχρή-αδιάφορη. Πόσο γελοιο να το σκεφτεσαι. Ένας στίχος, δυο λέξεις φιλικές, ένα θαμμένο χαρτι και βουλιάζω στην αδυναμία. Να παίζαμε συνεχεια μπουγελο με χρωματιστα μπαλόνια να γίνομαι λούτσα να μη φαινεται η αδυναμια στα μαγουλα. Εγω με ενα χαζο ροζ φορεμα, κοτσίδες, σοσονάκια. Παλι χαζα λέω να γελας. Εσύ με βερμουδα και τιραντες. Ο άλλος με μια πολυχρωμη σαλοπέτα. Η άλλη με ένα λουλουδάτο κολαν. Σαχλαμάρες...
Τι να σου πω? Ο,τι με απασχολεί είναι μηδαμινο. Δυστυχώς. Πως να σου πω για τους έρωτες μου? Πως να σου πω ότι δεν θέλω να ακολουθήσω των άλλων τα θέλω? Πως να σου πω πως έκανα ενα τελειο render? Πως να σου πω πως τσακισα 10 σοκολατες και δεν θα μου κάνει το τζιν? Θα γελάσεις, μάλλον... ειρωνικά.
Δεν ξεχνώ
Κυριακή 15 Μαρτίου 2009
Ίλιγγος
Με πιάνει μαύρος ίλιγγος στα πόδια σου πριν πέσω
και λύνω τα κορδόνια μου να μοιάζουν με φτερά
του πανικού τεχνάσματα μα θέλω να σ'αρέσω
έλα μια βόλτα στα χαλάσματα, έχω ζευγάρι δεκανίκια εφεδρικά.
Βαρέθηκα να πολεμώ τους άσσους στα μανίκια
τα νιάτα μου πεινάσανε και άστοχα χτυπάν
μα απ' τις παγίδες τρέφομαι σαν όλα τα ποντίκια
με κάτι αγρίμια ξενιτεύομαι κι ας ξέρουν μόνο πίσω πως να με γυρνάν.
Τώρα τα χάδια σου μου λεν καθένας το σταυρό του
με στόμα επιδέξιο ρουφάς τη μοναξιά
αύριο θα παίξουμε ξανά το γυρισμό του ασώτου
κάποια Αριάδνη σε κοιτά, με μια κλωστή σε δένει και μας κυβερνά.
Το δάχτυλο μου στην πληγή μα ακόμα δεν πιστεύω
νηφάλια και παράλογη η γη που περπατώ
απ' την πηγή που ξεδιψάς όλο σταγόνες κλέβω
κάνε ξανά πως δεν κοιτάς, μόνο για σένα έιπες κάνω τον χαζό.
Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)