tag:blogger.com,1999:blog-83867747397231359322012-02-09T07:16:52.872+02:00Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.comBlogger451100tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-29632984370907304582011-09-17T16:30:00.003+03:002011-09-17T16:33:29.776+03:00<span style="font-family: verdana;">Υποσχομαι στον εαυτό μου.... να σταματησω την γκρινια των τελευταιων μηνών. Γουονα μπι περφεκτ, μπικοζ γουεν δερ ιζ ε γουιλ δερ ιζ ε γουεη!!!</span><br /><br /><span style="font-family: verdana;">Κι επειδή το βλέπω να 'ρχεται...</span><br /><br /><span style="font-family: verdana;">Λετς λίσεν του surgeon-st vincent!</span><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/RGIbR5jdA58" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" width="420"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-2963298437090730458?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-44771572433218396972011-04-27T18:23:00.003+03:002011-04-27T18:29:58.164+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-dDoY3PRuLNQ/Tbg2Enzwj3I/AAAAAAAAALc/gVFnRbcaKhI/s1600/20070512164556-magritte.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 260px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-dDoY3PRuLNQ/Tbg2Enzwj3I/AAAAAAAAALc/gVFnRbcaKhI/s320/20070512164556-magritte.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5600285589668663154" border="0" /></a><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br />Πάντα μια δεύτερη ματιά, σε οδηγει σε νέα συμπεράσματα.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Πάντα κι εσυ μου έλεγες πρέπει αυτό, και γιατί εκείνο, μα αφού θα, κοίτα πως, δεν ειναι ετσι ούτε αλλιώς.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Πάντα κι εγώ σε κοιταζα κι έλεγα κοίτα να δεις.</span> <span style="font-family:trebuchet ms;"><br />Μα τώρα το πάντα έγινε τώρα και ξέρω πως όλοι στο να κρίνουμε τους αλλους παίρνουμε 10 με τόνο. Γιατί πάντ</span>α στα εύκολα όλοι 10 με τόνο πάιρνουν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-4477157243321839697?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-38154773405462921602010-12-23T01:37:00.002+02:002010-12-23T01:40:26.569+02:00<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >Πέρα από αυτό τι κάνω λάθος?</span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span><img src="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/TRKMIj88gGI/AAAAAAAAALM/qea-2ivB3ds/s320/2.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 200px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5553655369218949218" /></div><div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >Στερέψανε..</span></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-3815477340546292160?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-248465855409317882010-11-02T01:47:00.003+02:002010-11-02T01:50:56.259+02:00Σε ευχαριστώ και συγγνώμη. <div><br /></div><div><br /></div><div>Η ευφορία συναισθηματικών εμπειριών κάποιες φορές με καθηλώνει.<br /><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-24846585540931788?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-43201624695876612032010-09-29T03:47:00.002+03:002010-09-29T03:53:41.373+03:00<div style="text-align: center;"><br /></div>Αυτοσαρκάζομαι για να δειχνω πιο δυνατή. Ούτε εσύ δεν ξέρεις<div><br /></div><div><br /><img src="http://2.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/TKKNpPQlhlI/AAAAAAAAAK0/INCcPr9CvGg/s400/DSCN3250.JPG" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5522131832719902290" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-4320162469587661203?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-34525600790889672422010-09-09T02:13:00.004+03:002010-09-09T02:23:58.787+03:00<p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"></span></p><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">26.02.2010</span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; ">Δύο λόγοι, μου δικαιολογούν αυτή την τάση.</span></p> <p class="MsoListParagraphCxSpFirst" style="text-indent:-18.0pt;mso-list:l0 level1 lfo1"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">1.</span><span style="font:7.0pt &quot;Times New Roman&quot;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Η κατάσταση της ευχάριστης, απαλής και ταυτόχρονα δόλιας (σε επίπεδο αναμνήσεων) ζαλάδας. Και</span></p> <p class="MsoListParagraphCxSpLast" style="text-indent:-18.0pt;mso-list:l0 level1 lfo1"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">2.</span><span style="font:7.0pt &quot;Times New Roman&quot;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Ο δίχως διαταραχές ύπνος, που μου επιφυλάσσει!</span></p> <p class="MsoNormal"><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></o:p></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Υ.Γ. Αναφερόμαστε πάντα στην πρώτη και ήπια επίδραση του αλκοόλ! </span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">=)</span><o:p></o:p></span></p></span><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-3452560079088967242?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-66052400311097139162010-09-06T18:39:00.003+03:002010-09-06T18:47:52.269+03:00<div style="text-align: center;"><br /></div>Quando ero li pensavo che non mi piace tanto questa citta', dello stil del rinascimento! Invece adesso mi manca troppo! Mi mancano gli amici, le passeggiate, i corneti e i gelati, i ponti, il ponte della Carraia, le piazze, le scaline... TUTTO. <div>Una notte dopo la prima visita alla piazzale Michelangelo!</div><div><img src="http://2.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/TIUMx-Wf26I/AAAAAAAAAKs/UqxZSQdnWD8/s320/DSCN4102.JPG" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513827371475524514" /></div><div>il "torre" di palazzo Vecchio!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-6605240031109713916?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-16030510429446163412010-09-02T02:29:00.002+03:002010-09-02T02:34:37.094+03:00<span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Take this kiss upon the brow!</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">And, in parting from you now,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Thus much let me avow-</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">You are not wrong, who deem</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">That my days have been a dream;</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Yet if hope has flown away</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">In a night, or in a day,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">In a vision, or in none,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Is it therefore the less gone?</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">All that we see or seem</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Is but a dream within a dream.</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">I stand amid the roar</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Of a surf-tormented shore,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">And I hold within my hand</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Grains of the golden sand-</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">How few! yet how they creep</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Through my fingers to the deep,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">While I weep- while I weep!</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">O God! can I not grasp</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Them with a tighter clasp?</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">O God! can I not save</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">One from the pitiless wave?</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Is all that we see or seem</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">But a dream within a dream?</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span></span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><em><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span></span></em></span><div><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><em><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span></span></em></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><em><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span></span></em></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><em><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span></span></em></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><em><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">(Μετάφραση Στ. Μπεκατώρος)</span></span></em></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Δέξου ετούτο το φιλί στο μέτωπό σου!</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Και τώρα που χωρίζουμε,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Άφησε να σου πω-</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Ότι οι μέρες μου εκύλησαν μέσα στ΄ όνειρο</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Είναι αλήθεια, όπως το λεγες΄</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Αν, όμως, η ελπίδα πέταξε</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Μες σε μια νύχτα ή μια μέρα,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Μες σ΄ ένα όραμα ή μες στο τίποτα,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Είναι γι΄ αυτό λιγότερο χαμένη;</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Όλα όσα βλέπουμε ή ό, τι φαινόμαστε</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Όνειρο είναι μέσα σε όνειρο.</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Στέκομαι ανάμεσα στο βογγητό</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Μιας θαλασσοδαρμένης ακτής,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Και μες στα χέρια μου κρατώ</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Κόκκους χρυσούς της άμμου-</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Πόσοι λίγοι! Κι όμως πως γλιστράνε</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Από τα δάχτυλά μου και βαθιά πάνε,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Καθώς θρηνώ-καθώς θρηνώ!</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Θεέ μου! μήπως θα μπορούσα </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Μέσα στο χέρι πιο σφιχτά να τους κρατούσα;</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Θεέ μου! πως θα κατορθώσω</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Μόνο ένα απ΄ το ανίλεο κύμα να γλιτώσω;</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Όλα όσα βλέπουμε ή ό, τι φαινόμαστε</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;">Όνειρο είναι μονάχα μέσα σε όνειρο;</span></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 14px; color: rgb(51, 51, 51); "><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Georgia; font-size: 13px; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><br /></span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-1603051042944616341?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-79230300380034322602010-08-11T01:25:00.002+03:002010-08-11T01:29:41.467+03:00<span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">(Ανα)</span>Γνωρίζοντας ρηχούς ανθρώπους.<div><br /></div><div><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/36U4ez7AzKA&amp;hl=el_GR&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/36U4ez7AzKA&amp;hl=el_GR&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-7923030038003432260?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-23930619135626532492010-06-10T17:46:00.000+03:002010-06-10T18:02:16.615+03:0025.02.2010<br />"Απόψε φεύγει κάποιο τρένο για ενα τόπο ωραίο και ξενο, αλλά εσυ πρώτη φορά νιώθεις πως όλα εδώ συμβαίνουν"<br /><br />Προσπαθώ καιρό να κατανοήσω τη "φύση" μου. Να συμπορευτώ ή και να συμβιβαστώ με αυτή. Δεν ξέρω τι είμαι περισσοτερο, το γλυκό χαρούμενο κοριτσάκι ή το εσωστρεφές μοναχικό πλάσμα που σπάνια γίνεται αντιληπτο απο τους άλλους? Κατα κοινή ομολογία μάλλον το πρώτο. κατά μία ένννοια αυτοκριτικής και αυτοπροσδιορισμού μάλλον το δεύτερο.<br />Είναι οι πρώτες μέρες μου έξω. Πρώτη φορά μονη. Συγκατοίκηση χωρις προβλήματα. Τώρα στην αρχή περιορισμένη συντοπίτικη παρέα, και ενώ με αυτές τις συνθήκες περνάω καλά, ξέρω ότι η τάση μου για ηθελημένη μοναχικότητα παραμένει αστείρευτη. Λησμονώ νυχτιές με μουσικές και απόλυτη άνεση. Λαχταρώ ένα ποτό μόνη μου μπροστά από το pc που παράγει είτε το "τιρι ρι" του msn είτε "μια μελωδία που ξεφεύγει". Κι όλα αυτά χωρίς να έχω κάτι στο νού μου. Κάτι από κάπου αλλού. Όπως τώρα Αν επιδιώξω να γίνω συλλέκτης ετούτων των στιγμών θα αναφωνήσω "Che disastro!" Τέτοιες στιγμές είναι απολαυστικές με το νου κενό από το τώρα. Φίλοι, γνωστοί, συγγενείς συνήθειες όλα είναι εδω με την απουσία τους. Η σκέψη μου σ'αυτά πλανάται.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-2393061913562653249?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-57886739836985863662009-11-29T05:51:00.004+02:002009-11-29T11:46:00.062+02:00<div style="text-align: center;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SxI-mlB8pBI/AAAAAAAAAIc/yBJBBzotj4E/s1600/rpm_04.jpg"></a><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">αναρωτιέμαι αν είμαι λάθος.....</span><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><img src="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SxI-mlB8pBI/AAAAAAAAAIc/yBJBBzotj4E/s320/rpm_04.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409454934921618450" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px; " /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-5788673983698586366?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-91221788740881134362009-09-10T00:28:00.001+03:002009-09-10T00:38:45.048+03:00<span>If I walk down this hallway<br />Tonight, it's too quiet<br />So I pad through the dark<br />And call you on the phone<br />Push your old numbers<br />And let your house ring<br />Till I wake your ghost<br /><br />Let him walk down your hallway<br />It's too quiet<br />Slide down your receiver<br />Sprint across the wire<br />Follow my number<br />Slide into my hand<br /><br />It's the blaze across my nightgown<br />It's the phone's ring<br />I think last night<br />You were driving circles around me<br />I think last night<br />You were driving circles around me<br />I think last night<br />You were driving circles around me<br /><br />I can't drink this coffee<br />Till I put you in my closet<br />Let him shoot me down<br />Let him call me off<br />I take it from his whisper<br />You're not that tough<br /><br />It's the blaze across my nightgown<br />It's the phone's ring<br />You were in my dream<br />You were driving circles around me<br />You were in my dream<br />You were driving circles around me<br />You were in my dream<br />You were driving circles around me<br />I think last night<br />You were driving circles around me<br />I think last night<br />You were driving circles around me<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JfdoIQrafVI&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/JfdoIQrafVI&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-9122178874088113436?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-46307833816117250992009-09-07T01:35:00.002+03:002009-09-07T01:41:01.547+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SqQ53XhUGdI/AAAAAAAAAIU/rJVNiWRIHqk/s1600-h/tha8.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 346px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SqQ53XhUGdI/AAAAAAAAAIU/rJVNiWRIHqk/s400/tha8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378487478356548050" border="0" /></a>Mυαλό 21χρονης και καρδιά μικρού παιδιού...<br /><br />ανεμελιά<br />λογική<br />τρέλα<br />φαντασία<br />συνειδητοποίση<br />όνειρα<br />προσγείωση<br />ταξίδια<br />απαγόρευση<br />απερισκεψία<br />ωριμότητα<br />αγάπη<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-4630783381611725099?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-10599669467446207882009-08-24T19:50:00.002+03:002009-08-24T20:12:46.199+03:00Είναι τόσο όμορφη η μέρα που πονάει...<br /><br />Ας συνεχίσουμε με έναν χορό.<br />through this dance i'll represent myself!<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hRw15_FR70I&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/hRw15_FR70I&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-1059966946744620788?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-57704283189623554382009-08-07T23:38:00.001+03:002009-08-07T23:43:03.703+03:00<div id="hide7022" style="display: block;"> ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΚΑΙΣΑΡΑ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ<br /><br />"Φαίνεται πια πως τίποτα - τίποτα δεν μας σώζει..."<br />ΚΑΙΣΑΡ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ<br /><br />Ξέρω εγώ κάτι που μπορούσε, Καίσαρ, να σας σώσει.<br />Κάτι που πάντα βρίσκεται σ' αιώνια εναλλαγή,<br />κάτι που σχίζει τις θολές γραμμές των οριζόντων,<br />και ταξιδεύει αδιάκοπα την ατελείωτη γη.<br /><br />Κάτι που θα 'κανε γοργά να φύγει το κοράκι,<br />που του γραφέιου σας πάντοτε σκεπάζει τα χαρτιά<br />να φύγει κρώζοντας βραχνά, χτυπώντας τα φτερά του,<br />προς κάποιαν ακατοίκητη κοιλάδα του Νοτιά.<br /><br />Κάτι που θα 'κανε τα υγρά, παράδοξά σας μάτια,<br />που αβρές μαθήτριες τ' αγαπούν και σιωπηροί ποιηταί,<br />χαρούμενα και προσδοκία γεμάτα να γελάσουν<br />με κάποιον τρόπο που, όπως λεν, δε γέλασαν ποτέ.<br /><br />Γνωρίζω κάτι, που μπορούσε, βέβαια, να σας σώσει.<br />Εγώ που δε σας γνώρισα ποτέ...Σκεφτείτε...Εγώ.<br />Ένα καράβι...Να σας πάρει, Καίσαρ...Να μας πάρει...<br />Ένα καράβι, που πολύ μακριά θα τ' οδηγώ.<br /><br />Μια μέρα χειμωνιάτικη θα φεύγαμε.<br />- Τα ρυμουλκά περνώντας θα σφυρίζαν,<br />τα βρωμερά νερά η βροχή θα ράντιζε,<br />κι οι γερανοί στους ντόκους θα γυρίζαν.<br /><br />Οι πολιτείες οι ξένες θα μας δέχονταν,<br />οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες<br />κι εγώ σ' αυτές αβρά θα σας εσύσταινα<br />σαν σε παλιές, θερμές μου αγαπημένες.<br /><br />Τα βράδια, βάρδια κάνοντας, θα λέγαμε<br />παράξενες στη γέφυρα ιστορίες,<br />για τους αστερισμούς ή για τα κύματα,<br />για τους καιρούς, τις άπνοιες, τις πορείες.<br /><br />Όταν πυκνή η ομίχλη θα μας σκέπαζε,<br />τους φάρους θε ν' ακούγαμε να κλαίνε<br />και τα καράβια αθέατα θα τ' ακούγαμε,<br />περνώντας να σφυρίζουν και να πλένε.<br /><br />Μακριά, πολύ μακριά να ταξιδεύουμε,<br />κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει<br />εσείς τσιγάρα "Κάμελ" να καπνίζετε,<br />κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω ουίσκυ.<br /><br />Και μια γριά στο Αννάμ, κεντήστρα στίγματος,<br />- μια γριά σ' ένα πολύβουο καφενείο -<br />μια αιμάσσουσα καρδιά θα μου στιγμάτιζε,<br />κι ένα γυμνό, στο στήθος σας, κρανίο.<br /><br />Και μια βραδιά στη Μπούρμα, ή στη Μπατάβια<br />στα μάτια μιας Ινδής που θα χορέψει<br />γυμνή στα δεκαεφτά στιλέτα ανάμεσα,<br />θα δείτε - ίσως - τη Γκρέτα να επιστρέψει.<br /><br />Καίσαρ, από ένα θάνατο σε κάμαρα,<br />κι από ένα χωματένιο πεζό μνήμα,<br />δε θα 'ναι ποιητικότερο και πι' όμορφο,<br />ο διάφεγγος βυθός και τ' άγριο κύμα;<br /><br />Λόγια μεγάλα, ποιητικά, ανεκτέλεστα,<br />λόγια κοινά, κενά, "καπνός κι αθάλη",<br />που ίσως διαβάζοντάς τα να με οικτίρετε,<br />γελώντας και κουνώντας το κεφάλι.<br /><br />Η μόνη μου παράκληση όμως θα 'τανε,<br />τους στίχους μου να μην ειρωνευθείτε.<br />Κι όπως εγώ για έν' αδερφό εδεήθηκα,<br />για έναν τρελόν εσείς προσευχηθείτε.<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/bNNwBzc6dkk&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/bNNwBzc6dkk&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><script language="javascript1.2" type="text/javascript"> <!-- hideBBCode.close(); //--> </script></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-5770428318962355438?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-536828074275957282009-06-15T11:34:00.005+03:002009-06-15T11:51:59.396+03:00<span style="font-size:85%;">Να σε μισήσω είν`αργά αέρας με δροσολογά με κυνηγούν οι μέλισσες κι εσύ που δε με θέλησες. Τινάζω το βασιλικό να σταματήσω το κακό σ`είχανε δέσει μάγισσες μα πάλι εσύ με ράγισες. Νυχτώνει βγαίνω να σε βρω σα φεγγαράκι δυο μερώ κλειστά παραθυρόφυλλα να μ`αγαπάς πώς το`θελα. Θυμάρι ρίχνω στις φωτιές με τυραννούν οι ομορφιές οι ομορφιές οι φόνισσες κι εσύ που με λησμόνησες. Αν κλάψω μη με φοβηθείς την ένοιωσα και πριν χαθείς μια πίκρα στο ροδόνερο γιατί μ`αρνιόσουν τ`όνειρο. Θα ρίχνω εκεί που περπατάς τον όρκο μας να τον πατάς κι ας με πονούν οι μέλισσες κι εσύ που δε με θέλησες..<br /></span><br /><br /><br /><span style="font-size:100%;">Θα κλωτσήσω τα χώματα και τις πέτρες γι</span><span style="font-size:100%;">α να χαθε</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SjYKQymnIqI/AAAAAAAAAH0/DZhq1Ikq4kE/s1600-h/DSC09358.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 176px; height: 132px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SjYKQymnIqI/AAAAAAAAAH0/DZhq1Ikq4kE/s200/DSC09358.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347472891126948514" border="0" /></a><span style="font-size:100%;">ί η σκιά μας</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SjYJQZssNeI/AAAAAAAAAHs/WdiOSfJG7CU/s1600-h/DSC09357.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 178px; height: 133px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SjYJQZssNeI/AAAAAAAAAHs/WdiOSfJG7CU/s200/DSC09357.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347471784929932770" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-53682807427595728?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-38333782519187868102009-06-08T02:28:00.003+03:002009-06-08T03:50:55.803+03:00<span style="font-size:85%;">Τι ειναι ομως εκεινο? Γραμμα στο κομοδινο?<br /><br />Αγαπητο μου, ζηλευτό μου αξιολατρευτο, μικρο μου,<br />αυτο που μου δωσες για δωρο "χθες το βραδυ" για σενα δεν κοστιζει για άλλους όμως σπανίζει..</span><br /><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-size:100%;">Πάτρα, 17.05.2009<br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><br />Αγαπητο μου, ζηλευτό μου αξιολατρευτο, μικρο μου,<br /><br />θα περίμενες να ξεκινήσω με το λόγο για τον οποίο γράφω αυτά που θελω να σου πω. Συνειδητά αποφάσισα να στο πώ στο τέλος, μιας και είναι ο απότοκος όλων αυτών.<br />Η "περίεργη" κατασταση μας αυτές τις μέρες με έκανε να σκέφτομαι και να επεξεργάζομαι βαθύτερα τις λέξεις χωρισμός-αισθήματα. Έτσι κατάαβα ότι για τη σχέση μου -με την ευρύτερη έννοια- μαζί σου δε μπορεί ή δεν θέλω να υπάρξει χωρισμός. Δε σκέφτομαι τη φράση "να μεινουμε φίλοι". Φίλος μου ησουν και πιστεύω πως μπορείς να παραμείνεις. Θέλω μόνο να ξεφύγω από αυτή την αφύσικη επικοινωνία. Θέλω να ξαναζήσω την περίοδο Μάρτης-Ιούνης 2008. Τότε που σαν άγνωστοι κανονίζαμε εξόδους σε live -κι ας ήταν και μουφα-, που ένιωθες τα vibes μου ωσάν πραγματικό alter ego, που παρά το λιγοστό διάστημα γνωριμίας μας στέλναμε χαζα μηνυματα, που πετούσαμε πεντάυρα στο γκάζι -yo σου πηρα 5 euro-, που κάναμε ετσι κι ετσι, που... , που..., που...<br />Δεν διαγράφω τις έντονες ερωτικές στιγμές μας, πως θα μπορούσα άλλωστε? Απλά άγγιξα ένα επιπεδο αληθινής αγάπης και εκτίμησης για σένα που δεν υπολογίζει μικροπρέπειες, αφού θέλω να σε έχω κοντά μου, όπως τοτε.<br />Ο λόγος που γράφω είναι γιατί δεν θέλω να παραλείψω κάτι.<br /><br />Με αγάπη,<br />melia<br /><br /><span style="font-size:85%;">Υ.Γ. Παλιότερα γραμμένο, πραγματικά διαχρονικό, ελπίζω όχι εκπρόθεσμο.</span><br /><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-3833378251918786810?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-42476251991674947142009-05-07T03:10:00.001+03:002009-05-07T03:20:01.966+03:00Σιχαίνομαι τη μιζέρια μου...<br /><br /><span style="font-size:78%;">..και χτίσαν σπίτι ψηλά, να βλέπουν τον κόσμο δειλά να αγαπάει, δειλά να πονάει, δειλά να ανασαίνει.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-4247625199167494714?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-49668412317126396552009-04-24T03:55:00.006+03:002009-04-24T04:12:05.192+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SfERa6lACnI/AAAAAAAAAHU/YQeAZdsRb54/s1600-h/Walk_in_the_sky_400.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 156px; height: 156px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SfERa6lACnI/AAAAAAAAAHU/YQeAZdsRb54/s200/Walk_in_the_sky_400.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328058988254726770" border="0" /></a><span style="font-style: italic;font-family:times new roman;" >Kι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω</span><span style="font-style: italic;font-family:times new roman;" > αν δε μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·</span><span style="font-style: italic;font-family:times new roman;" >όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στη ψυχή μου,</span><span style="font-style: italic;font-family:times new roman;" > ο ήχος της φωνής σου που κρατάω μες στο μυαλό μου,</span><span style="font-style: italic;font-family:times new roman;" > ημέρες του Αυγούστου που ανατέλλουν στα όνειρά μου</span><span style="font-style: italic;font-family:times new roman;" > τις λέξεις και τις φράσεις μου πλάθουν και χρωματίζουν </span><span style="font-style: italic;font-family:times new roman;" >σ' όποιο θέμα κι άν περνώ, όποια ιδέα κι αν λέγω.</span><br /><br /><br /><br />Αυτοπειθαρχία. Οχι στη ζωή λίγο μόνο στις σχέσεις. Προσπαθώ να με πείσω ότι είναι λάθος. Θαυμάζω την εκφραστικότητα άλλων. Εντονες στιγμές δίχως την παρουσία σου, πόνος γλυκός, αλλά πόνος. Πόσα θελω να σου πω. Ποσα έχω αναγκη απο σένα, μα δεν τολμώ να τα ζητησω. κατανοώ.. -νομίζω-. Ετσι είναι σκεφτομαι και μέσα μου θέλω να το ανατρεψω κι ας ξέρω πως δεν μπορώ, ουτε εσύ μπορείς, μονο ένας τρελός θα το πετυχαινε! Κι υστερα ο εγωισμός μου. Με κυριεύει πολλές φορές, ίσως μου βγει και σε καλό δεν ξέρω. Δεν ξερω τι είναι καλυτερο.. Να τα λέω στη Lila ή σε σενα. Φοβαμαι μην με πεις υπερβολική, φαντασμένη, αιθεροβατούσα. Ναι εγώ πατώ στον ουρανο, εσένα σαν κοιτώ. Βαδίζω στον ωκεανό σαν κοιτώ και το ειδωλο σου. Κατακλύζομαι από πάθη αλλά αυτή είναι όλη η μαγεια.. :)<br /><span style="font-size:85%;"><br />Δεν ξεχνώ..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-4966841231712639655?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-14049130017339423892009-04-10T04:36:00.003+03:002009-04-24T04:13:06.343+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/Sd6jqiwOYnI/AAAAAAAAAHE/Uwlpa4N8u4Y/s1600-h/booklet+4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 397px; height: 177px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/Sd6jqiwOYnI/AAAAAAAAAHE/Uwlpa4N8u4Y/s200/booklet+4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5322871760877412978" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-1404913001733942389?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-81445161435107951402009-03-22T16:45:00.000+02:002009-03-22T16:46:15.830+02:00Καλότυχα είναι τα βουνά, ψυχή δεν έχουν να πονά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-8144516143510795140?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-22903629966773507702009-03-18T03:06:00.003+02:002009-03-18T03:52:43.516+02:00<div style="font-style: italic;" class="te">Κάθε φορά που κοιτάζω τη φωτιά</div> <div style="font-style: italic;" class="te">κάτι θυμάμαι από όσα έχεις φέρει</div><br /><br /><span style="font-family: arial;">Θαρρεις πως ειμαι δυνατη. Τι ειρωνία. Σε βλέπω και κανω τα χαζά μου και γελάω για να γελας. Σου γράφω -όπως τωρα- και εσυ ζεις στις αναμνήσεις μου. Οχι εσυ, ο άλλος. Ο παλιός. Τιποτα δεν ειναι ιδιο μου λες. Δεν μπορω να το διαψευσω, μια στιγμή, ένα τσαφ κι όλα σκόνη. Ανάθεμα. Φαντάζω δυνατή-ψυχρή-αδιάφορη. Πόσο γελοιο να το σκεφτεσαι. Ένας στίχος, δυο λέξεις φιλικές, ένα θαμμένο χαρτι και βουλιάζω στην αδυναμία. Να παίζαμε συνεχεια μπουγελο με χρωματιστα μπαλόνια να γίνομαι λούτσα να μη φαινεται η αδυναμια στα μαγουλα. Εγω με ενα χαζο ροζ φορεμα, κοτσίδες, σοσονάκια. Παλι χαζα λέω να γελας. Εσύ με βερμουδα και τιραντες. Ο άλλος με μια πολυχρωμη σαλοπέτα. Η άλλη με ένα λουλουδάτο κολαν. Σαχλαμάρες...</span><br /><span style="font-family: arial;">Τι να σου πω? Ο,τι με απασχολεί είναι μηδαμινο. Δυστυχώς. Πως να σου πω για τους έρωτες μου? Πως να σου πω ότι δεν θέλω να ακολουθήσω των άλλων τα θέλω? Πως να σου πω πως έκανα ενα τελειο render? Πως να σου πω πως τσακισα 10 σοκολατες και δεν θα μου κάνει το τζιν? Θα γελάσεις, μάλλον... ειρωνικά.</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-size:78%;" >Δεν ξεχνώ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-2290362996677350770?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-33810713131941730492009-03-15T02:46:00.003+02:002009-03-15T03:34:34.905+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/QhuTTKWDj_c&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/QhuTTKWDj_c&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />Με πιάνει μαύρος ίλιγγος στα πόδια σου πριν πέσω<br />και λύνω τα κορδόνια μου να μοιάζουν με φτερά<br />του πανικού τεχνάσματα <span style="font-weight: bold;">μα θέλω να σ'αρέσω</span><br />έλα μια βόλτα στα χαλάσματα, έχω ζευγάρι δεκανίκια εφεδρικά.<br /><br />Βαρέθηκα να πολεμώ τους άσσους στα μανίκια<br />τα νιάτα μου πεινάσανε και άστοχα χτυπάν<br />μα απ' τις παγίδες τρέφομαι σαν όλα τα ποντίκια<br /><span style="font-weight: bold;">με κάτι αγρίμια ξενιτεύομαι</span> κι ας ξέρουν μόνο πίσω πως να με γυρνάν.<br /><br />Τώρα τα χάδια σου μου λεν καθένας το σταυρό του<br /><span style="font-weight: bold;">με στόμα επιδέξιο ρουφάς τη μοναξιά</span><br />αύριο θα παίξουμε ξανά το γυρισμό του ασώτου<br />κάποια Αριάδνη σε κοιτά, με μια κλωστή σε δένει και μας κυβερνά.<br /><br />Το δάχτυλο μου στην πληγή μα ακόμα δεν πιστεύω<br />νηφάλια και παράλογη η γη που περπατώ<br />απ' την πηγή που ξεδιψάς όλο σταγόνες κλέβω<br />κάνε ξανά πως δεν κοιτάς, <span style="font-weight: bold;">μόνο για σένα έιπες κάνω τον χαζό.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-3381071313194173049?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-71575977723529169142009-02-26T21:36:00.002+02:002009-02-26T22:51:54.169+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SacA3eHOeBI/AAAAAAAAAG0/k_sphpljMhE/s1600-h/lamaisonstill2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 189px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SacA3eHOeBI/AAAAAAAAAG0/k_sphpljMhE/s320/lamaisonstill2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307211638855596050" /></a><br /><p>http://www.sendspace.com/file/k1vc8y</p><p>http://www.sendspace.com/file/y04dwi</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-7157597772352916914?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-40709931834828369292009-02-02T01:35:00.002+02:002009-02-02T01:50:33.460+02:00Είχα ξεχάσει. Ναι όντως τις είχα ξεχάσει αυτές τις στιγμές. Πάει καιρός από την τελευτάια φορά που στάθηκα μόνη μέσα στους σωλήνες μου. Να ρέει μια εικόνα απο δώ, να τρέχει μια άλλη ευθεία μπροστά μου. Κι εγώ μες στο αμάξι. Περίμενες να βγώ αλλά εγώ είχα παρασυρθεί από τα ρυάκια. Ισως να φταίει το πλιτς πλατς της βροχής δεν ξέρω. Και νωρίτερα στην εθνική, λίγο πριν βυθιστώ, έφερα τις αναμνήσεις μπροστά μου. Θαρρώ πως θα ζωντάνευαν άλλα το αγγιγμα των χειλιών μου, μαρτύρησε το αντιθετο. Στεγνά. Θα σου ζητούσα να τα μουσκέψεις, να ζωντανέψουν, να ξεκολλήσουν από την άχαρη αυτή θέση τους, μα τέτοιες στιγμές είναι αδυνατο. Θα κρατήσω ανοιχτά τα μάτια, δεν θα λυγίσω για να πλάσω την μορφή σου πίσω απο τα βλέφαρα. Μπορω να προσποιηθώ ότι κάθεσαι διπλα μου, να βγώ από το αμάξι, να τρέξω μες στη βροχή, να ξεκλειδώσω την πόρτα για να μπούμε μέσα, να νιώσω ότι με ακολουθείς -απλά οι σταγόνες που πέφτουν καλύπτουν τον θόρυβο των παπουτσιών σου καθώς τρέχεις ξωπίσω μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-4070993183482836929?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-17613335319448380592009-02-02T01:30:00.002+02:002009-02-02T01:35:13.876+02:00Wanna find the answers...<br /><br /><br /><br />Why didn't tell me, the sky is your lover?<br /><br />Where is the place you promised us?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-1761333531944838059?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-56365497623837509862008-12-11T04:49:00.002+02:002008-12-11T05:23:22.285+02:00Είναι πολυ θλιβερό να σε κάνουν οι άλλοι να συνειδητοποιείς κάποια πράγματα!<br /><br />Κι ακόμα πιο θλιβερό όταν τα ζεις.<br /><br />Τι να σου πω σημερα? Ένα ευχαριστώ? Ποσο λιγο φαντάζει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-5636549762383750986?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-79006290491548849972008-10-09T00:39:00.002+03:002008-10-10T04:15:58.155+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SO0pO1f9yzI/AAAAAAAAADQ/kU2XRfJIDxM/s1600-h/DSC06040n.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SO0pO1f9yzI/AAAAAAAAADQ/kU2XRfJIDxM/s320/DSC06040n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254901675067296562" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">..looking forward again</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-7900629049154884997?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-14177339766532123822008-10-07T01:04:00.002+03:002008-10-07T01:10:42.204+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SOqL0vbtEFI/AAAAAAAAADI/Ikk4HATYgRo/s1600-h/kardia.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/SOqL0vbtEFI/AAAAAAAAADI/Ikk4HATYgRo/s400/kardia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254165653483229266" border="0" /></a><br />να ζήσω έναν έρωτα επιγειο..<br />να με κρατάς αγκαλιά και να πετώ.<br />να με φιλάς και να τα ξεχνάω όλα.<br />να μου χαμογελάς και να κοιτάζω μόνο εσένα.<br />να με καθοδηγείς και να σε ακουλουθώ ακόμα κι αν είναι λάθος.<br />να κλείνεις τα μάτια σου και να ξέρω ότι πάλι κοιτάς εμένα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-1417733976653212382?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-10212038582377094222008-08-31T20:02:00.002+03:002008-08-31T20:08:30.760+03:00Κάθε φορά είναι καλύτερη απο την προηγούμενη. Και κάθε τέλος είναι χειρότερο από το προηγούμενο. Δεν θέλω να με βλέπεις βουρκωμένη, μονάχα χαρούμενη. Και κάθε αντίο δυσκολότερο από το προηγούμενο. Χθες κοιμήθηκα αγκαλιά με τη μπλούζα που φορούσες. Σήμερα μάλλον το ίδιο θα κάνω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-1021203858237709422?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-22118314361599566362008-08-02T03:25:00.002+03:002008-08-02T04:28:07.064+03:00Ο βερνάρδος είναι ένα μικρό κόκκινο καβουράκι με μακριά μαλακή κοιλίτσα. Είναι νόστιμος, μοναδικός μεζές για τις σουπιές και τα καλαμάρια. Προσπαθεί πάντα να χωθεί σε κάποιο κοχύλι για να προφυλαχθεί, γιατί έχει πολλούς εχθρούς. Δεν έχει ποτέ δικό του σπίτι, όταν μεγαλώσει πάλι τα ίδια, αφήνει το ένα και μπαίνει στο άλλο. Κακομαθημένος στα έτοιμα, είναι πολύ πονηρός κι έχει πολλά περίεργα γούστα! Η καλύτερη κολλητή του φιλενάδα είναι από μια διαφορετική τάξη ζώων που ζει στη θάλασσα. Οι ψαράδες την ονομάζουν ανεμώνα-τσουκνίδα της θάλασσας. Η οικογένεια αυτή ζει σχεδόν σε όλα τα βάθη, κολλημένη σε βράχους και σκληρό έδαφος. Έχουν πανέμορφα χρώματα και τα λέμε "λουλουδια της θάλασσας". Όμως μόνο η ακτίνια προτιμά να μένει στην πλάτη του βερνάρδου... Περίεργα πράγματα... δεν μαλώνουν ποτέ, εκείνη με τις φαρμακερές κεραίες της γεμάτες αγκίστρια τον προστατεύει από τους εχθρούς, κι εκείνος σαν πραγματικός καβαλιέρος, τις προσφέρει μακρινές βόλτες και μεζεδάκια από το δικό του φαγητό. Κάνουν βόλτες παντού και καμιά φορά έξω στην παραλία για αλλαγή. Ο βερνάρδος ζει αποκλειστικά από τα υπόλοιπα των άλλων - καθαρίζει μαζί με την "αχτένιστη" φίλη του τη θάλασσα. Αυτό το τρελό ζευγαράκι όπως φαίνεται περνάει ωραία. Το βράδυ κουρασμένοι αυτός χώνεται μές στο κοχύλι, εκείνη μαζεμένη σαν μικρή μπαλίτσα κατακόκκινη, σφιχτά αγκαλιασμένοι ξεκουραζονται παρεούλα ήσυχα. Μόνον αυτό!<br /><br /><div style="text-align: right;">Πηγή: Γεωτρόπιο<br /></div><br /><br /><br /><span style="font-size:78%;">...να ξαναζούσα τον έρωτα κάπως έτσι απ'την αρχη.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-2211831436159956636?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-16031440453762522302008-06-09T23:52:00.002+03:002008-06-10T00:00:36.791+03:00Κάθε φορά που θέλω να κάνω κάτι "δύσκολο" γυρνάω 2-3 χρονια που έλεγα "Θα ενηλικιωθώ θα πάω σε άλλη πόλη και θα είμαι ανεξάρτητη"... Πφφφφ βλακείες... Τίποτα δεν έκανα ουσιαστικά, ούτε καν ενηλικιώθηκα. Ένα παιδί βλέπω που κρέμεται απο τους γονείς του. Γαμώτο! Κι όποτε λέω θα μεγαλώσω θα γίνω υπεύθυνη και μπλα μπλα μπλα πάλι μαντάρα τα κάνω. Και τώρα θέλω να φύγω να κάνω κάτι που θα το χαρώ! Να πάω σε μέρος μακρινό και άγνωστο για μένα αλλά με γνώριμο σκοπό! Δευτέρα με Τρίτη λοιπόν χαμένη στη σκοτούρα θέλοντας λίγη δροσιά την Τετάρτη κι όχι ήττα. Πάλι γαμώτο... :/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-1603144045376252230?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-45841682684462698122008-05-30T03:57:00.000+03:002008-05-30T03:59:49.115+03:00Το καλοκαίρι θα ‘ρθει και θα πάρει κι εσένα μαζί<br />Στην ομορφιά του θα γίνεις χαζούλα όπως ήσουν μικρή<br />Θα μας γυρίζεις την πλάτη σου ανοίγοντας το παρεό<br />Να σε κοιτάξει ο ήλιος – Να σε κοιτάξει ο ήλιος<br /><br />Θα σαι για λίγο το αίνιγμα που δεν θα λύσει κανείς<br />Θα σε φυλάει από γύρω στρατός σπαστικοί συγγενείς<br />Θα μισανοίγεις τα πόδια σου και θα τα κλείνεις ξανά<br />Κάνοντας πως δε ξέρεις - Κάνοντας πως δε ξέρεις<br /><br />Κι ύστερα πάλι χειμώνας και χρήμα που μονολογεί<br />Κι ύστερα πάλι βραδιές με κινέζικο και κομεντί<br />Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη<br />Και ύστερα πιο δυνατά η μουσική<br />Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη<br />Και ύστερα πιο χαμηλά η μουσική<br /><br />Το καλοκαίρι θα ‘ρθει και στη θάλασσα θα επιστραφείς<br />Μες το βυθό θα προσέχουν οι ιππόκαμποι να μη χαθείς<br />Κι όταν θα βγάζεις για λίγο σε μια σου βουτιά το μαγιό<br />Θα ‘σαι στον κόσμο η μόνη - Θα ‘σαι στον κόσμο η μόνη<br /><br />Θα ‘σαι για λίγο ο έρωτας που δε ζήσει κανείς<br />Θα ‘σαι το σώμα σου μόνο κι αυτό θα το ξέρουμε εμείς<br />Που μας γυρίζεις την πλάτη σου πάντα την ίδια στιγμή<br />Που βασιλεύει ο ήλιος - Που βασιλεύει ο ήλιος<br /><br />Κι έρχεται πάλι χειμώνας και χρήμα που μονολογεί<br />Κι έρχονται πάλι βραδιές με κινέζικο και κομεντί<br />Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη<br />Και ύστερα πιο δυνατά η μουσική<br />Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη<br />Και ύστερα πιο χαμηλά η μουσική<br /><br />Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη<br />Και ύστερα πιο δυνατά η μουσική<br /><br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-nyP6emK9tM&amp;hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/-nyP6emK9tM&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-4584168268446269812?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-72601073117517907922008-03-27T02:13:00.002+02:002008-03-27T02:16:50.132+02:00...χαρούμενη και γαλήνια. Κι όμως πάντα πίστευα ότι τις μεγάλες χαρές τις διαδέχονται ο πόνος. Και είναι η στιγμή που ανεβάινουν όλες οι άσχημες σκέψεις στην επιφάνεια. Αναπάντεχα γεγονότα που ενώ στο δρόμο περπατάς και ανέμελα σφυράς σε οδηγούν να φωνάξεις "Π*****Α ΖΩΗ". Τότε αισθάνεσαι μόνος και μικρός, βλέποντας σκηνές να περνάνε από μπροστά σου σαν ταινία που παίζεις κι εσύ... Κι όμως δεν είσαι σεναριογράφος, απλά παιζεις τον ρόλο που σου έτυχε. Και προσπαθείς να ζυγιάσεις τα πράγματα καθαρός απο σκέψεις και καταλήγεις "αχαριστία, δεν εκτιμώ ό,τι έχω και μόνο όταν βρισκομαι σε αδιέξοδο τα θυμάμαι". Σα να μετανιώνεις για κάποιες επιλογές σου. Κι ύστερα άλλα συμπεράσματα...Η ζωή πάντα είχε δυσχέρειες. Πρέπει να βρεις δύναμη να τις αντιμετωπίσεις. Κοίτα τον εαυτό σου στα μάτια και μην αφήνεις κανένα να σου χαλάει το όνειρο. Ζήσε, νιώσε, αφήσου στο μεγαλείο των ωραίων στιγμών. Γιατί ίσως τελικά αυτές να αξίζουν πραγματικα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-7260107311751790792?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-47638968576995210052008-01-10T16:01:00.000+02:002008-12-08T23:49:08.846+02:00<span style="font-style: italic; color: rgb(255, 255, 204);font-size:130%;" ><br />Χρόνος, γλύπτης των ανθρώπων παράφορος...</span><br /><div style="text-align: justify;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/R4Yru6yeEbI/AAAAAAAAAB8/Ls5Pd4xK5oM/s1600-h/tinkerbell%27s+raindrops.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/R4Yru6yeEbI/AAAAAAAAAB8/Ls5Pd4xK5oM/s200/tinkerbell%27s+raindrops.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153854908627030450" border="0" /></a>Κοιτάς στον καθρέφτη και ταξιδεύεις! Βλέπεις τότε που φώναζες χαρούμενα "Μπαμπακι ζε σελω λολολαδα". Σε βλέπεις να τρέχεις στους δρόμους, στις πλατείες, στις παραλίες. Τοτε που έβαζες το φορεμα της μαμάς και προσπαθούσες να περπατήσεις με τα λιλιπούτεια ποδαράκια σου μέσα στις γόβες μιας άλλης γενιάς. Ένα παιδί ακοινώνητο. Ντροπαλό ή ιδιόρρυθμο? Αναρωτιέσαι... Θυμάσαι τα παιδικά πάρτυ. Ντροπαλή κι αμίλητη συνήθως σε μια άκρη. Ευτυχώς δεν κοκκίνιζες σκέφτεσαι. Ο καθρέφτης θολώσε. Ανοιγοκλέινεις τα μάτια σου. Το κοριτσάκι με τις μπούκλες χάθηκε. Ανοιγοκλείνεις τα μάτια πάλι. Βλέπεις ένα πρόσωπο ξένο. Κάτι λαμπιρίζει στο μάγουλο του. Κι όμως το γνωρίζεις. Άλλαξες πολύ σκέφτεσαι...<br />-Ναι, άλλαξα. Γιατί?<br />Σπας τον καθρέφτη πιστεύοντας ότι θα σκοτώσεις τον ξένο εαυτό σου!<br />Γελιέσαι...<br />Το ξέρεις...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-4763896857699521005?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-59361466535130639922008-01-10T15:45:00.000+02:002008-01-10T15:58:34.630+02:00Ώρες, λεπτά, δευτερόλεπτα που νιώθεις να πλυμμηρίζεις από ευτυχία. Σα να μη ζητάς τίποτα άλλο από τη ζωή. Ζεις την αγάπη σε μία απο τις ωραιότερες μορφές της. Είναι οι άλλοι καλά, είσαι κι εσύ. Χαίρονται όλοι με την χαρά του άλλου. Και η πρόσθεση γίνεται πολλαπλασιασμός και ο πολλαπλασιασμός δύναμη και η χαρά μια ατέλειωτη ευτυχία. Μα εκεί που ξεχειλίζει η καρδιά βρίσκεται ένα μικρο κενό. Χαίρεσαι με τη ευτυχία του, στεναχωριέσαι με τη λύπη του. Ευτυχία από απλα πράγματα. Λύπη απο δυσχέρειες και κινδύνους. Τότε είναι που η στεναχώρια πνίγει τη χαρά, το μαύρο διαδέχεται το λευκό. Είναι η στιγμή που ένας κόμπος ανεβαίνει στο λειμό, τα μάτια τσούζουν, τα γυαλιά θολώνουν κι ύστερα τα μάγουλα μουσκεύουν. Και μια ψυχολογία καταρρέει, η χαρά των ωρών, των λεπτών, των δευτερολέπτων διαγραφεται σε δευτερόλεπτα. Κι ύστερα... Καληνύχτα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-5936146653513063992?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-39596559437440055922007-12-12T00:52:00.000+02:002007-12-12T01:03:58.340+02:00Πλησιάζουν Χριστούγεννα και έχω βυθιστεί σε μια θάλασσα γαλήνης και ανεξήγητης ευτυχίας! Οι περιπέτειες φαίνεται να έχουν εξασθενίσει. Ώσπου πέντε γράμματα... Μια τόσο δα μικρή λεξούλα... Τόσο μικρή και αναρωτιέμαι πως προκαλεί τόσο πόνο, άγχος, ανησυχία... I believe in the existence of angels... I believe in my angel... Δεν τον έχω ορίσει... Αλλά τον έστειλα ήδη μια φορά και με βοήθησε... Πιστεύω σε αυτόν μα και σε μένα. Όλα θα ξεπεραστούν. Το ξέρω... Είναι στιγμές σαν κι αυτή που αισθάνομαι τελείως αχάριστη. Θα σταθώ δίπλα σου! Το ξερουμε κι οι δυο! Θα βγείς πιο δυνατή, μικρή μου πριγκιπέσσα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-3959655943744005592?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-62635209502107649002007-12-09T22:49:00.000+02:002008-12-08T23:49:09.164+02:00Να ’ρθεις με το αμάξι κάποιας αστραπής στο σώμα μου να ’ρθεις. Να ‘ρθεις κι εγώ θα κάνω δέκα αγιασμούς σε δαίμονες θεούς. Ένα κόκκινο φανάρι στη στροφή ανάβει ξαφνικά. Η ζωή πάει να φρενάρει έχει λάδια ο δρόμος και γλιστρά. Να ’ρθεις <span style="color: rgb(153, 0, 0);">με το αμάξι κάποιας αστραπής στο σώμα μου να ’ρθεις.</span> Να ‘ρθεις κι εγώ θα κάνω δέκα αγιασμούς σε δαίμονες θεούς. Ξέρω πως θα καώ στις φλόγες μπαίνοντας. Ξέρω τις συμφορές που φέρνει ο έρωτας. Ποιος μπορεί και ποιος γλιτώνει απ’ της μοίρας το τρελό χορό. <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Η ζωή μια χούφτα χιόνι, να τη ζήσω θέλω και μπορώ.</span> Να ’ρθεις με το αμάξι κάποιας αστραπής στο σώμα μου να ’ρθεις. Να ‘ρθεις κι εγώ θα κάνω δέκα αγιασμούς σε δαίμονες θεούς. Ξέρω πως θα καώ στις φλόγες μπαίνοντας. <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Ξέρω τις συμφορές που φέρνει ο έρωτας.</span> Ένα κόκκινο φανάρι στη στροφή ανάβει ξαφνικά. Η ζωή πάει να φρενάρει έχει λάδια ο δρόμος και γλιστρά. Να ’ρθεις με το αμάξι κάποιας αστραπής στο σώμα μου να ’ρθεις. Να ‘ρθεις κι εγώ θα κάνω δέκα αγιασμούς σε δαίμονες θεούς. Ξέρω πως θα καώ στις φλόγες μπαίνοντας. Ξέρω τις συμφορές που φέρνει ο έρωτας.<br /><p class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/R1xmn5VMrKI/AAAAAAAAABk/q1p5FpPhm6g/s1600-h/DSC09501_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/R1xmn5VMrKI/AAAAAAAAABk/q1p5FpPhm6g/s400/DSC09501_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5142097710140927138" border="0" /></a></p><p class="MsoNormal"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-6263520950210764900?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-79623204463426745862007-11-29T05:06:00.000+02:002008-12-08T23:49:09.401+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/R040TjwcEcI/AAAAAAAAABU/eRIJxH2KbrQ/s1600-h/guardian_angel.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/R040TjwcEcI/AAAAAAAAABU/eRIJxH2KbrQ/s200/guardian_angel.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5138101735496880578" border="0" /></a>Πέρασε αρκετός καιρός από την τελεταία φορά που σε είδα. Μου έλειψες. Το ξερεις άλλωστε. σε θυμάμαι με λαμπερά γλυκά μάτια. Να χαμογελάς. Γεμάτος ζωή. Εδινες και σε μένα ζωη. Θυμάσαι? Για μένα αξέχαστες στιγμές. Τώρα απλά σιχτιρίζεις την τύχη σου. Αλλά μέσα μου ξέρω ότι αυτά που θυμάμαι τα κρύβεις καλά και θα τα ξαναδώ. Άπειρες συζητήσεις με νόημα μας κρατούν δυνατούς. Εκρήξεις αγάπης τόσο σε όμορφες όσο και σε άσχημες στιγμές. Ήδη είσαι πολυ πιο δυνατός από πριν. Το ξέρω. Και όλα για καποιο λόγο γίνονται. Ακόμα και αυτές οι περιπέτειες. Σχέδια και όνειρα γι' αυτό το ταξίδι. Μα... Όχι, απλά αναβάλλονται! Περίμενα καιρό αυτή τη μέρα. Θα ευχόμουν να σε έβλεπα έστω απο το παράθυρο. Ακόμα κι αν έβρεχε. Είμαι σίγουρη ότι θα διέκρινα τα μάτια σου. Υπομονή... Η αγάπη δε σβήνει με ένα ανεμοβρόχι! :)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-7962320446342674586?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-57927249265083397862007-11-19T03:33:00.000+02:002008-12-08T23:49:09.572+02:00Καποτε μια φίλη μου τραγουδησε...<br /><span style="font-style: italic; font-family: georgia;">Bid BuBbles in the air tonight, I'm dreaming</span><br /><span style="font-style: italic; font-family: georgia;">Can reach the sky can fly , I'm leaving</span><br /><span style="font-style: italic; font-family: georgia;">Oh this world is so scaring tonight</span><br /><span style="font-style: italic; font-family: georgia;">Oh this world makes me Cry tonight</span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/R0DuqDwcEaI/AAAAAAAAABE/tyjhDzNrvtc/s1600-h/DSC08831.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/R0DuqDwcEaI/AAAAAAAAABE/tyjhDzNrvtc/s320/DSC08831.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5134365981532754338" border="0" /></a>Έτσι περίεργες στιγμές με καταπίνει ένα τεράστιο μπαλόνι και χάνομαι. Αποκτώ πραγματικά φτερά και φεύγω έξω από την πόλη που λέγεται Πραγματικότητα. Και τότε νίωθω πως κατακτώ το ιδανικό.Τόσο μα τόσο απλά... Άπλετη ευτυχία με κατακλύζει, έχω ανθρώπους που αγαπώ, κάθε πόνος και δάκρυ εξαφανίζονται. Σα να κρατάω σφιχτά στη μικρή μου την παλάμη την τελειότητα μου, όλα μου τα όνειρα πραγματοποιημένα πλέον. Και εκεί που πιστεύω οτι κανείς δε μπορεί να με ξυπνήσει απο το μαγικό λήθαργο, ξάφνου κατι συμβαίνει προσγειώνομαι απότομα με σπασμένα φτερά. Είναι η στιγμή που κάποιος μου κλέβει το μαγικό κλειδί της ευτυχίας μου και η λάμψη της αστείρευτης φαντασίας μου σβήνει με μιας. Και είναι τόσο λυπηρό. Μα τι είναι πιο λυπηρό τελικά? Να ζεις στο δικό σου επίπλαστο ωραιοποιημένο κόσμο? Η να πονάς βλέποντας ότι τα όνειρα σου θα μένουν πάντα στάσιμα? Να ζεις το μεγαλείο του ρεαλισμού γνωρίζοντας οτι οι επιθυμίες σου θα μείνουν ανεκπλήρωτες? Γι'αυτό και εγώ φεύγω. Φεύγω μακριά. Για να μη βεβηλώνονται τα όνειρα μου...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-5792724926508339786?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-73876564611684129652007-11-18T02:38:00.000+02:002008-12-08T23:49:09.673+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/Rz-c3zwcEYI/AAAAAAAAAA0/XVHVzAE1XUY/s1600-h/DSC03975.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 373px; height: 274px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/Rz-c3zwcEYI/AAAAAAAAAA0/XVHVzAE1XUY/s320/DSC03975.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5133994582825767298" border="0" /></a><br />Ο άνθρωπος ταξιδεύει και δεν γνωρίζει ακόμα την πόλη που τον περιμένει στο δρόμο του, [...] μόλις όμως ο ξένος φτάσει στην άγνωστη πόλη και ρίξει το βλέμμα ανάμεσα σ'εκείνο το κωνικό δάσος από παγόδες και σοφίτες και αχυρώνες, ακολουθώντας τα ζικ ζακ των καναλιών των λαχανόκηπων των σκουπιδότοπων, αμέσως θα ξεχωρίσει ποια είναι τα πριγκιπικά παλάτια, ποιοι οι ναοί των μεγάλων ιερέων, το πανδοχείο, η φυλακή, η κακόφημη γειτονιά. [...] ο κάθε άνθρωπος κουβαλά στο μυαλό του μια πόλη φτιαγμένη από διαφορές, [...]. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τη Ζωή. [...] Ο ταξιδιώτης γυρίζει και ξαναγυρίζει και δεν έχει παρά αμφιβολίες: μην κατορθώνοντας να ξεχωρίσει τα διάφορα <a style="font-weight: bold;" href="http://downslila-s.blogspot.com/">σημάδια</a> της πόλης, μπερδεύει ακόμα και εκείνα που είχε ξεκάθαρα στο μυαλό του. Και βγάζει τα εξής συμπεράσματα: <span style="font-style: italic;">Αν η ίδια είναι σε κάθε στιγμή ο εαυτός της, η πόλη της Ζωής είναι ο τόπος της αδιαιρετης ύπαρξης.<br /></span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-family:lucida grande;">Italo Calvino</span><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" >, </span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-style: italic;">Le città invisibili</span>, 1972</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-7387656461168412965?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-10928439574964621822007-07-10T01:57:00.000+03:002008-12-08T23:49:09.859+02:00<div align="justify">"Που να γυρω το κορμι μου οταν γυρναω απ'τα μπαρ και τα ξενυχτια, τα πιο μεγαλα ψεματα στα πιο αθωα βλεμματα, and then he asked me do you feel alright, κατι απογευματα με καφε και τσιγαρο"</div><br /><br /><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/RpK_0SPwHWI/AAAAAAAAAAs/nH5T1cdYass/s1600-h/picasso_01.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085337834226720098" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/RpK_0SPwHWI/AAAAAAAAAAs/nH5T1cdYass/s200/picasso_01.jpg" border="0" /></a>Οχι δεν το γραφω για κανεναν αλλο εκτος απο τους φιλους μου.Ειναι σημαντικο να ξερεις οτι εχεις καποιον διπλα σου, οτι διατιθεται ή εστω λεει οτι διατιθεται να κανει τα παντα, οτι χαιρεται οταν εισαι εσυ καλα(κι εσυ χαιρεσαι οταν ειναι καλα), οτι θα σε νιωσει και θα σε βοηθησει...Και θα σου πει u look wonderful tonight...Ναι ειμαστε ανθρωποι και χρειαζομαστε την επιβεβαιωση των αλλων.Εστω κι αν καποιες φορες ειναι επιπλαστη.Ναι την χρειαζομαστε ακομα κι αν δεν την θελουμε.Ειμαστε ανθρωποι...Ας το θυμομαστε πιο συχνα...Ειμαστε ανθρωποι...</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div><span style="font-size:78%;">Σας αγαπω</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-1092843957496462182?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-75800715354252880182007-07-10T01:38:00.000+03:002008-12-08T23:49:09.994+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/RpK86CPwHUI/AAAAAAAAAAc/92mT7MrFJE4/s1600-h/kid_by_zeligue.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085334634476084546" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/RpK86CPwHUI/AAAAAAAAAAc/92mT7MrFJE4/s200/kid_by_zeligue.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Ειναι φορες που ακους μουσική οχι μονο για την ακους.Δεν σιγομουρμουρας τους στίχους και δεν κουνάς ρυθμικά το κεφάλι.Οχι γιατι δεν θες αλλα γιατι προσέχεις (αθελα σου πολλες φορες) καλυτερα τους στιχους, σκεφτεσαι (ισως χωρις να το επιδιωκεις) και αντιλαμβανεσαι το νοημα τους.</div><br /><div align="justify">"Μακαρι να'τανε και παλι να σε θελω"</div><br /><div align="justify">"Σαν βυθισμένες αγκυρες επανω στο κορμι μου"</div><br /><div align="justify">Ετσι και σημερα μου συνεβη αυτο...Δυο στιχοι που τους συνειδητοποιησα δυστυχως η ευτυχως μεσα απο μενα.Στεναχωριεμαι γιατι λεω "μακαρι να'τανε καπως αλλιως δεν ξερω" αλλα αν ηταν και "καπως αλλιως δεν ξερω" μπορει παλι να μην μου αρεσε.Ετσι ειμαι και το δεχομαι.</div><div align="justify">Δυστυχως σε αυτη τη ζωη ολα σχεδον ελεγχονται και εξαγοραζονται.Ομως τα συναισθηματα δεν παυουν να λενε την αληθεια,οπως οι στιχοι ανταποκρινονται στην πραγματικοτητα.Γιατι¨?Ρωτας γιατι?Δεν ξερω.Ενα μονο ξερω δεν ειναι αποτελεσμα λιγων ημερων.Λυπαμαι.Σκυβω το κεφαλι και αποχωρω.Οχι δεν σκυβω το κεφαλι,ειμαι περηφανη για την υπομονη μου, την αντοχή μου, τη συμπονια μου, την αγαπη μου, το θαρρος μου, τον εγωισμο μου...</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify"><span style="font-size:78%;">Ισως η πρωτη μαχη με τον εαυτο μου μολις κερδηθηκε...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-7580071535425288018?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-73642786936611374872007-07-08T13:36:00.000+03:002008-12-08T23:49:10.133+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/RpDV9SPwHTI/AAAAAAAAAAU/UA1YFSlXZeE/s1600-h/DSC04869.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084799228147932466" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/RpDV9SPwHTI/AAAAAAAAAAU/UA1YFSlXZeE/s200/DSC04869.JPG" border="0" /></a><br /><div align="justify">Μελαγχολια... Ποσο αλλαξα, ποσο σε εχω μέσα μου, πως με εχεις κυριεψει ετσι... Το χαμογελο εγινε ψυχρο, αμυδρο, ανυπαρκτο. Μου λείπει...Αναρωτιεσαι τι? Ο παλιος μου εαυτος.. Τι φταιει αραγε?Αχ αν ηξερα δεν θα εγραφα αυτη τη στιγμη. Ισως οτι εχω χαθει στον κόσμο της μουσικής, του αοριστου, μεσα στο τεφτερι μου. Ο,τι θελω είναι εκει μεσα, ο,τι νιωθω ειναι εκει μεσα, ο,τι χρειαζομαι εκει μεσα. Καταθεση ολων των ενδοψυχων σκεψεων μου... Ζω μεσα του, ζει μεσα μου ή μηπως οχι? Ολα ειναι στο μυαλο ή το μυαλο είναι στο τεφτερι? Και παλι μελαγχολια... Μεσα σε ολα υπαρχει και η κυρια Μελαγχολια να ταραζει τη ζωη μεσα στο τεφτερι γεμιζοντας μελαγχολικες σελιδες με ζωγραφιες, κειμενα, πολλες ζωγραφιες, σκίτσα, κι αλλες ζωγραφιες, στιχους και αλλες δικες της βλακειες... Και οταν φευγει? Μπα, ποτε δεν φευγει μονο παραμονεύει... Περιμενει την καταλληλη στιγμη για να μουτζουρωσει τη ζωη μεσα στο τεφτερι μου. Και τα τραγουδια, ναι τα τραγουδια, αντι να την διωχνουν την καλουν καθημερινα σαν να εχουν γινει φιλοι μεταξυ τους και ταυτοχρονα δικοι μου εχθροι... Οχι, ισως αυτη τα μελαγχολει τα τραγουδια.. Ναι ναι αυτη τα μελαγχολει , αυτη τα παρασυρει, αυτη τα πειθει να ερθει παλι για να τους “φτιαξει τη διαθεση”... Υπουλη κυρια Μελαγχολια... Καταφερες να εισχωρησεις στα τραγουδια μας, στο τεφτερι μου, στη ζωη μου... Γιατι?Τι καταφερνεις? Δεν μου λες ε?Γιατι χαμογελας τωρα?Χαιρεσαι για τη νικη σου? Οχι δεν ειναι δικη σου νικη. Εγω σε θελω μεσα μου γι'αυτο εισαι εδω... Γιατι εγω το θελω οχι εσυ... Ναι ναι ψεματα... Τι εγωισμος... Παλι εχασα...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-7364278693661137487?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8386774739723135932.post-46253725511290149782007-07-07T01:20:00.000+03:002008-12-08T23:49:10.333+02:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/Ro7ONiPwHSI/AAAAAAAAAAM/lnsmo3YLCoQ/s1600-h/black-love-art-intimacy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084227761274363170" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 164px; CURSOR: hand; HEIGHT: 231px" height="246" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_KcLBNCR9fco/Ro7ONiPwHSI/AAAAAAAAAAM/lnsmo3YLCoQ/s320/black-love-art-intimacy.jpg" width="177" border="0" /></a><br /></div><div align="justify">Μεσημερι...Ο ηλιος καιει...Νιωθω να βραζω,ειμαι κουρασμενη...Ενα πεζουλι στη σκια μια ανασα σωτηριας...Χαλαρωση...Απολυτη ησυχια.Δεν κραταει για πολυ...Ο θορυβος ενος αυτοκινητου που πλησιαζει ταραζει την γαληνη εκεινης της στιγμης...Ακουγεται η μηχανη.Ερχεται κοντα.Tο μαρτυρα και η μουσικη.Το ραδιοφωνο ακουγεται δυνατα ολο και περισσοτερο οσο πλησιαζει...Ναι τωρα ακουγεται καθαρα ενας στιχος...<br />Αλιμονο σ'αυτους που δεν αγαπησαν...<br />Η μηχανη σβηνει.Οι ανθρωποι φευγουν.Και παλι σιωπη...<br />Η ηρεμια επανερχεται γυρω μου..Ομως μεσα στο μυαλο μου γυρναει ξανα και ξανα ο ιδιος στιχος...Αλιμονο σ'αυτους που δεν αγαπησαν.Δεν αγαπησαν.Σ'αυτους.Αλιμονο δεν αγαπησαν...Ξαφνικα το μυαλο για μια στιγμη καθαριζει...Για μια και μοναδικη στιγμη...Οσο αποτομα αδειασε τοσο αποτομα ξαναγεμισε...Ενας απιστευτος καταιγισμος σκεψεων...<br />Αγαπη.<br />5 γραμματα.1 λεξη.Χιλιαδες συνειρμοι...<br />Καθημερινοτητα θυμιζει.Ομως μηπως εχει δικιο το τραγουδι?Μηπως οντως καποιοι δεν αγαπησαν?Μηπως δεν βρισκεται τελικα στην καθημερινοτητα?<br />Τοσο δυσκολη για καποιους τοσο ευκολη για καποιους αλλους...Μμμμ...<br />Σε ποιους ανηκω...Αναρωτιεμαι...<br />Κι αν σκεφτουμε αλλιως?Αλιμονο σ'αυτους που δεν αγαπηθηκαν?Τι ειναι καλυτερο?<br />Οσοι δεν αγαπηθηκαν πονανε αραγε?Ή η αγαπη ειναι απο μεσα τους απο τον εαυτο τους?Αρα αγαπησαν και αγαπηθηκαν.Αγαπησαν το ιδιο ατομο,αγαπηθηκαν απο το ιδιο ατομο...Τι ειρωνια...Φαινομενικη αγαπη μεσα απο ενα μεσο αντανακλασης?<br />Περισυλλογη...Εγω αγαπαω?Ναι...Χωρις δευτερη σκεψη.Απαντα το μυαλο για να υποδειξει ποιο ειναι το "καλο".Μηπως ομως το ναι ειναι για μια αλλη αγαπη?Καθημερινη,ανουσια?Ανουσια ποτε.Ουτε καθημερινη...Η καθημερινη τελικα θα εχει αξια.Τι δινεις και τι παιρνεις καθημερινα...<br />Με χτυπησε ο ηλιος?Κοιμαμαι?Τα ονειρευομαι?<br />Μηπως αυτες οι σκεψεις ειναι πραγματικα ερωτηματα?Και οχι στην σφαιρα του ονειρικου?Τι γινεται με την "Αγαπη" ?<br />Ο ηλιος απαντησε...Καιει...Σε αναγκαζει να σταματησεις το ταξιδι σου...<br />Καλη επιστροφη στην καθημερινοτητα σου...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8386774739723135932-4625372551129014978?l=downslila.blogspot.com' alt='' /></div>Lila Downshttp://www.blogger.com/profile/07297794644079829887noreply@blogger.com1